Akademik Veri Yönetim Sistemi
15. Ulusal Özel Eğitim Öğrenci Kongresi, Gaziantep, Türkiye, 21 - 23 Mayıs 2026, ss.1-3, (Özet Bildiri)
Bu araştırmanın amacı, özel eğitim öğretmen adaylarının psikolojik iyi oluş düzeylerinin algılanan sosyal destek, öz-şefkat ve depresyon değişkenleri tarafından ne düzeyde yordandığını incelemektir. Öğretmen adaylarının psikolojik iyi oluşlarının desteklenmesi, bireysel ruh sağlığı ve gelecekte sunacakları eğitim hizmetlerinin niteliği açısından önemlidir. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Çalışma grubunu bir devlet üniversitesinde öğrenim gören 167 özel eğitim öğretmen adayı oluşturmaktadır. Araştırma verileri İki Yönlü Sosyal Destek Ölçeği, Öz-Şefkat Ölçeği Kısa Formu, Depresyon-Anksiyete-Stres Ölçeği-21’in depresyon alt boyutu ve Warwick-Edinburgh Psikolojik İyi Oluş Ölçeği Kısa Formu aracılığıyla toplanmıştır. Veri analizinde örneklem büyüklüğü, çoklu bağlantılılık ve tekillik, aykırı değerler, normallik, doğrusallık, eş varyanslılık ve artıkların bağımsızlığı varsayımları incelenmiş ve veri setinin analiz için uygun olduğu belirlenmiştir. Ardından değişkenler arasındaki ilişkileri incelemek amacıyla Pearson korelasyon analizi, ardından araştırma amacı kapsamında standart çoklu doğrusal regresyon analizi gerçekleştirilmiştir. Pearson korelasyon analizi sonuçlarına göre psikolojik iyi oluş ile sosyal destek (r = .585, p < .001) ve öz-şefkat (r = .551, p < .001) arasında pozitif; psikolojik iyi oluş ile depresyon (r = -.459, p < .001) arasında negatif yönde anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Regresyon analizi sonuçları modelin anlamlı olduğunu göstermiştir (F(3,163) = 61.139, p < .001). Modelin psikolojik iyi oluştaki varyansın %52.9’unu açıkladığı belirlenmiştir (R = .728, R2 = .529). Elde edilen regresyon denklemi ise “Psikolojik İyi Oluş = 6.405 - .224(Depresyon) + .121(Sosyal Destek) + .314(Öz-Şefkat)” şeklindedir. Psikolojik iyi oluşun en güçlü yordayıcısının sosyal destek (β = .421, p < .001) olduğu, bunu sırasıyla öz-şefkatin (β = .374, p < .001) ve depresyonun (β = -.168, p = .006) izlediği belirlenmiştir. Bulgular, sosyal destek ve öz-şefkat düzeyindeki artışın psikolojik iyi oluşu güçlendirdiğini, depresyon düzeyindeki artışın ise psikolojik iyi oluşu azalttığını göstermektedir. Araştırma sonuçlarının, özel eğitim öğretmen adaylarının psikolojik iyi oluşlarını desteklemeye yönelik psikoeğitim ve önleyici müdahale programlarının geliştirilmesine katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
The aim of this study was to examine the extent to which perceived social support, self-compassion, and depression predict the psychological well-being of pre-service special education teachers. Supporting the psychological well-being of teacher candidates is crucial not only for their individual mental health but also for the quality of the educational services they will provide in their future professional careers. The study employed a quantitative correlational research design. The study group consisted of 167 pre-service special education teachers enrolled at a public university. Research data were collected using the Two-Way Social Support Scale, the Self-Compassion Scale–Short Form, the Depression subscale of the Depression Anxiety Stress Scale-21 (DASS-21), and the Warwick–Edinburgh Mental Well-Being Scale–Short Form. Prior to the main analyses, assumptions related to sample size adequacy, multicollinearity and singularity, outliers, normality, linearity, homoscedasticity, and independence of residuals were examined. The results indicated that the dataset was suitable for further statistical analyses. Pearson correlation analysis was first conducted to examine the relationships among the study variables, followed by a standard multiple linear regression analysis. The results of the Pearson correlation analysis revealed significant positive relationships between psychological well-being and social support (r = .585, p < .001) as well as self-compassion (r = .551, p < .001), whereas a significant negative relationship was found between psychological well-being and depression (r = −.459, p < .001). The results of the regression analysis indicated that the overall model was statistically significant, F(3, 163) = 61.139, p < .001. The model explained 52.9% of the variance in psychological well-being (R = .728, R² = .529). The resulting regression equation was: Psychological Well-Being = 6.405 − .224(Depression) + .121(Social Support) + .314(Self-Compassion). Among the predictors, social support emerged as the strongest predictor of psychological well-being (β = .421, p < .001), followed by self-compassion (β = .374, p < .001) and depression (β = −.168, p = .006). The results suggest that higher levels of social support and self-compassion contribute to enhanced psychological well-being, whereas higher levels of depression are associated with lower psychological well-being. The results of this study are expected to contribute to the development of psychoeducational and preventive intervention programs aimed at promoting the psychological well-being of pre-service special education teachers.