ETÜT VE ÖN MODELLEME SÜRECİNDE SOYUT HEYKEL FORMLARININ GELENEKSEL VE DİJİTAL YÖNTEMLERLE ÇÖZÜMLENMESİ


Creative Commons License

Karadağ E., Daşkesen H.

in: Disiplinlerarası Sanat Pratikleri III, PROF.ÖNDER YAĞMUR,DOÇ.CANER ŞENGÜNALP, Editor, DETAY YAYINCILIK, Ankara, pp.25-243, 2025

  • Publication Type: Book Chapter / Chapter Other Book
  • Publication Date: 2025
  • Publisher: DETAY YAYINCILIK
  • City: Ankara
  • Page Numbers: pp.25-243
  • Editors: PROF.ÖNDER YAĞMUR,DOÇ.CANER ŞENGÜNALP, Editor
  • Open Archive Collection: AVESIS Open Access Collection
  • Uşak University Affiliated: Yes

Abstract

Giriş

Heykel sanatında, etüt ve uygulama süreçleri malzemenin türüne ve uygulama yöntemine

bağlı olarak değişiklikler gösterebilmekte ve uzun zaman alabilmektedir.

Bundan dolayı sanatçılar bu sürecin aşamalarında malzeme veya yöntem konusunda

farklı yaklaşımlar benimsemişlerdir. Fakat uygulama yapılırken sanatçının

üretim üslubuna bağlı olarak düşüncenin forma aktarımında belirli zorluklar ortaya

çıkmaktadır. Heykelin plastik değerleri, ölçeklendirme, malzeme tercihleri, mekanla

ilişkisi, izleme ve sergileme koşulları gibi aşamalar etüt sürecinde elde edilmek

istenilen sonuçla farklılıklar gösterebilmektedir. Hatta bu değerler bazı uygulamalar

da sadece yapıtın gerçek boyutlarında üretimi sonucunda görülebilmektedir.

Bu nedenle sanatçının tüm koşulları gözden geçirerek, yapıtın son haline gerçek

uygulama aşamasından önce karar verebilmesi oldukça önemlidir. Bu bağlamda

geleneksel etüt ve ön modelleme aşamalarına alternatif olabilecek olanaklar sunan

dijital teknolojiler, sanatçıların birçok veriyi üretimden önce görebilmesi ve deneyimlemesine

imkân sunmaktadır.

Geleneksel yöntemler, el becerisi, malzeme ugyunluğu ve fiziksel işçilik gerektirirken,

dijital yöntemler bilgisayar destekli tasarım (CAD), 3D modelleme ve 3D baskı

teknolojileri yeni üretim olanakları ve belirli kolaylıklar sunmaktadır. Araştırmada,

bu iki yöntemin sanatçıya sunduğu avantajlar, teknik sınırlamalar, üretim sürecinin

hız ve maliyet açısından değerlendirilmesi ele alınmaktadır. Geleneksel üslup, sanatçının

doğrudan malzeme ile etkileşim kurmasını ve formu el ile şekillendirmesini

sağlarken, dijital teknolojiler eserin tekrar üretimini veya üzerinde yapılacak değişiklikleri

kolaylaştırmakta ve tasarım sürecinde hata payını minimize etmektedir.

Bununla birlikte, her iki yöntemin sanatsal ifade üzerindeki etkileri de farklıdır; geleneksel

yöntemler dokunsal deneyimi öne çıkarırken, dijital modelleme teknikleri

eserin çok yönlü varyasyonlarını üretme fırsatı tanımaktadır. Çalışmada da soyut

 “Etüt ve Ön Modelleme Sürecinde Soyut Heykel Formlarının Geleneksel ve Dijital Yöntemlerle Çözümlenmesi”

isimli bu çalışma “Heykelin Dijital Mekânda Modelleme Süreci ve Form Çözümlemeleri” başlıklı tez

çalışmasından üretilmiş ve Atatürk Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri (BAP) birimi tarafından Proje

ID:10464 kodlu proje ile desteklenmiştir.

 Atatürk Üniversitesi, Güzel Sanatlar Enstitüsü, Heykel Anasanat Dalı, zhrkahraman1907@gmail.com

Orcıd: 0000-0001-7234-3334

39

heykel formlarının etüt ve ön modelleme sürecinde geleneksel ve dijital yöntemlerin

karşılaştırmalı analizi yapılmaktadır. Ayrıca zaman yönetimi, üretim maliyeti ve

süreçlerinin esnekliği sayesinde sanatçının müdahale edebilme olanakları açısından

geleneksel olanla karşılaştırmalı bir değerlendirme sunarak, soyut heykel formlarının

çağdaş sanat bağlamda çözümlenmesini içermektedir. Çalışma, sanatçılar,

tasarımcılar ve akademisyenler için geleneksel ve dijital yöntemlerin avantaj ve dezavantajlarını

somut verilerle ortaya koyarak, heykel üretim süreçlerine dair tercihler

konusunda katkı sunmayı amaçlamaktadır.

Plastik sanatlarda çalışmanın önceden ölçekli olarak üretilmesi gerçek boyutlarında

uygulanmasından birçok sanatsal (Dilmaç & Dilmaç, 2020) ve teknik verinin

öngörülebilmesi için gereklidir. Nitekim sanatçılar bu öngörüyü edinebilmek için

maketler yapmaktadır. Ancak bu süreçte de modelleme konusunda günümüz şartları

sanatçılar için farklı imkanlar sunmaktadır. Geleneksel modelleme yöntemleri

ile dijital teknolojilere dayalı yeni üretim süreçleri arasındaki farklar ve olanaklar

karşılaştırıldığında zaman ve iş yükü açısından önemli kazanımlar ortaya çıkmaktadır.

Böylece günümüz teknolojisinden yararlanmak sanatçının bir tasarıma başladığında

bütün alternatifleri doğru değerlendirmesine, malzeme üzerinde istediği görsel

etkiye ulaşmasına, mekânsal çözümlemelerdeki problemleri öngörmesine ve irdelemesine,

hedeflenen boyutları malzeme tasarrufuyla deneyimlemesine ve elbette

ki zamanı efektif kullanmasına olanak tanımaktadır. Bu çalışmada da heykel

sanatında etüt ve ön modelleme süreçleri soyut formlar üzerinden geleneksel ile

dijital yöntemlerin uygulamalı karşılaştırmasını içermektedir.

Uygulamalı sanatlar, problemlere yeni çözümler bulabilmek için yeni açılımlara ve

yeni medya diline ihtiyaç duymaktadır (Yağmur, Ö., 2017) Zaman ve iş yükünden

tasarruf etme imkânı sunan yeni medya ve dijital olanaklar birçok alanda olduğu

gibi heykel alanı için de artık vazgeçilmez bir araç haline gelmiştir. Ayrıca her detayın

dijital ortamda deneyimlenerek ön modellemenin üç boyutlu baskı teknolojileriyle

de elde edilmesi, yapıtın gerçek boyutlarında gerçekleştirilmeden önce ölçekli

olarak ortaya konulmasını mümkün kılmaktadır. Tüm bu avantajların yanı sıra dijital

ortamda yapılan etüt ve modelleme çalışmaları belgelerin ve tasarım sürecinin korunması

veya kaydedilerek saklanabilmesi adına da büyük ölçüde kolaylık sağlamaktadır.

Belleğe kaydedilen bilgiler için geniş arşivleme kapasitesi, kayıtlı tasarımlara

yeniden müdahale imkânı ve ekonomik tasarruflar da bunlardan sadece bir kaçıdır.

Bu bağlamda heykel tasarımında etüt ve ön modelleme çalışması yapılırken,

geleneksel yöntemlere göre daha pratik, olanaklı ve pozitif sonuçlar verebilen, birçok

alanda da kullanılabilen üç boyutlu dijital programlarda yapılan uygulamalarının

incelenmesi ve konuyla ilgili örneklerin değerlendirilmesi yapılacaktır.

Bu araştırmada, karşılaştırmalı nitel analiz yöntemi kullanılarak, geleneksel yöntemlerin

(kil, balmumu, alçı, taş, ahşap modelleme vb.) üretim sürecine etkileri uygulamalı

olarak incelenirken, dijital yöntemlerin (bilgisayar destekli modelleme, 3D

tarama, 3D baskı ve CNC üretim teknikleri) sanat pratiğindeki işlevselliği değerlen40

dirilecek, bu iki yöntemin üretim süreçleri, sanatsal kontrol, esneklik, maliyet, zaman

yönetimi ve sürdürülebilirlik açısından ele alınacaktır. Ek olarak uygulamalı

deneysel çalışma yapılarak aynı soyut heykel formu, geleneksel yöntemlerle el ile

modellenerek ve dijital ortamda tasarlanarak iki farklı teknik karşılaştırılacaktır.