Amaç: Bu çalışmanın amacı, üç farklı açık cerrahi hidroselektomi yönteminin klinik başarısını, komplikasyonlarını, operasyon süresini, kanama miktarını ve aspire edilen hidrosel sıvı oranlarını karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntemler: Erişkin idiyopatik hidrosel tanısı almış toplam 47 hasta retrospektif olarak çalışmaya dâhil edildi. Hidroselektomi geçiren hastalar 3 gruba ayrıldı. Grup 1’e Jaobulay veya Winckleman tekniği, Grup 2’ye ONOL tekniği ve Grup 3’e eversiyon tekniği uygulandı. Hastaların sonuçları gözlemlendi ve kaydedildi. Hastaların yaşı, aspire edilen hidrosel sıvı miktarı, kanama miktarı, operasyon süresi kaydedildi ve istatistiksel olarak karşılaştırıldı. Hastaların 6. ay ve 2. yıl postoperatif hidrosel nüks verileri de istatistiksel olarak karşılaştırıldı. Bulgular: Gruplar arasında yaş, aspire edilen sıvı miktarı ve kanama miktarı açısından fark yoktur (p>0,05). Grupların operasyon süreleri arasında, Grup 3 diğer 2 gruptan istatistiksel olarak daha kısa operasyon süresine sahiptir. Clavien-Dindo Grade 1 komplikasyonu açısından Grup 3 ile diğer gruplar arasında fark yoktur. Takip sırasında hiçbir hastada tekrarlayan hidrosel gözlenmedi. Sonuç: Eversiyon tekniği süre açısından daha avantajlı görünürken, eversiyon ve ONOL teknikleri komplikasyonlar açısından daha avantajlı görünmektedir.
Objective: The aim of this study was to compare the clinical success, complications, operative time, amount of bleeding, and aspirated hydrocele fluid rates of three different open surgical hydrocelectomy methods. Material and Methods: A total of 47 patients diagnosed with adult idiopathic hydrocele were retrospectively included in the study. Patients who underwent hydrocelectomy were divided into 3 groups. Group 1 underwent the Jaobulay or Winckleman technique, Group 2 underwent the ONOL technique and Group 3 underwent the Eversion technique. The results of the patients were observed and recorded. The age of the patients, amount of aspirated hydrocele fluid, amount of bleeding, operation time were recorded and compared sta- tistically. The 6th-month and 2 nd-year postoperative hydrocele recurrence data of the patients were also statistically compared. Results: There was no difference between the groups in terms of age, amount of aspirated fluid and amount of bleeding (p>0.05). Among the operation times of the groups, Group 3 had a shorter operation time than the other 2 groups statistically. There was no difference between Group 3 and other groups in terms of Clavien-Dindo Grade 1 complication. No recurrent hydrocele was observed in any patient during follow-up. Conclusion: The eversion technique seems more advantageous in terms of duration, while both the eversion and ONOL techniques seem more advantageous in terms of complications.
